WSV Internos 1 maakt reuzestap naar promotie

Verslag van de wedstrijd Onesimus 3 - WSV Internos 1

Op donderdag 7 mei togen wij naar Rotterdam om daar tegen onze concurrent Onesimus 3 aan te treden. Zelf ga ik dan altijd met de metro om vanuit Rotterdam Centraal via de vroeger niet al te best bekend staande Kruiskade naar de Gaffelstraat te lopen. Aldaar vond ik gelukkig al mijn overige teamgenoten al aanwezig en klaar voor de start.

Met het zitten was het (voor mij) overigens behelpen. De gehele partij voerde ik een vriendelijke onuitgesproken strijd met de tegenstander van Bert van der Knaap voor rug ruimte.
Mijn tegenstander gaf aan dat indien beiden teams thuis spelen, wat nu het geval was de ruimte eigenlijk te klein was. Het 1^ste team zat wel wat ruimer. Klassenjustitie natuurlijk ?. 

Goed; genoeg geleuter. We gaan naar de wedstrijd. Nadat ik in de gesloten Siciliaanse opening overeind was gebleven, sterker, een pion voorstond spoedde ik mij langs de overige borden en dat stemde mij niet direct pessimistisch. Alleen Ruud stond moeilijk. Hij moest een ver opgerukte pion het hoofd bieden. Maar Jan en Wim stonden een pion voor. Maarten stond er weliswaar één achter. Maar zijn tegenstander had al zijn stukken inmiddels weer teruggezet naar de onderste lijn. Derek (ingevallen voor Hans), Matthijs en Bert stonden min of meer nog gelijkwaardig.

Jan bracht vervolgens het eerste punt binnen, gevolgd door Bert. Zijn tegenstander was in een moeilijke stelling door zijn vlag gegaan. Ruud moest opgeven en liep aldus tegen zijn eerste nederlaag van het seizoen aan. ‘Sic transit gloria mundi’. Maarten had inmiddels een stuk meer tegenover de drie pionnen van zijn tegenstander. Maar zijn stelling was beter en hij maakte het vakkundig af. Wim had ondertussen remise gegeven. Hij moest eeuwig schaak houden op straffe van verlies, meen ik te hebben begrepen. Of was het andersom, Wim? Het werd in ieder geval remise. Dat betekende op dat moment een stand van 3,5 – 1,5. Ik rekende al voorzichtig op een eigen volle punt en dan zou de buit binnen zijn. De stellingen van Derek en Matthijs waren voor mij nog steeds lastig te beoordelen. En inmiddels moest ik mijn pluspion opgeven om ruimte krijgen voor mijn toren.

Fijn was dan ook het bericht van Maarten dat er twee remises waren gevallen en ik bij de stand van 4,5 – 2,5 vrijuit kon doorspelen. Inmiddels was ik in een glad gewonnen stelling beland, waarbij ik alleen nog moest uitkijken voor pat en mijn tegenstander daar duidelijk op gokte, Ruud heeft het laatste gedeelte gefilmd. Ik zie mezelf in beeld dit uitermate geconcentreerd afspelen, waarbij ik zelfs over de matzet nog een tiental seconden nadacht. Na snap ik ook de opmerking van Matthijs: “wat maak je het spannend, Peter”. Het had inderdaad sneller gekund. Maar goed, na 3,5 uur intens spel wil je het niet meer verprutsen.

Aldus 5,5 – 2,5. We staan nu alleen vooraan met één matchpunt meer dan Messemaker 2. Maar wel met een identiek aantal bordpunten. Gelijkspel zal dan ook in de laatste ronde vermoedelijk niet volstaan. Wel speelt Messemaker zijn wedstrijd voor ons, dus weten we waar we aan toe zijn. Op donderdag 4 juni moet het gebeuren in ons eigen Anne-Frank Centrum tegen het als 7^de geplaatste CSV 2 uit Capelle. Een overwinning van 4,5 – 3,5 volstaat in ieder geval. Dus we zijn een heel eind. Maar zoals Jan al aangaf: “Het is nog te vroeg voor bloemen”.

Peter de Louw – Teamleider WSV Internos 1